Planowanie zwykłego menu zależy od wielu czynników, takich jak pora roku, liczba domowników, dostępność towarów czy czas przeznaczony na gotowanie. W Indiach te kwestie łączą się z dużym zróżnicowaniem regionalnych tradycji kulinarnych. Wykorzystywane składniki a także sposoby ich łączenia mogą się przerabiać dosłownie między sąsiednimi obszarami.
W niektórych regionach bardzo istotną rolę odgrywają ryby i owoce morza, w innych częściej przygotowuje się potrawy z soczewicy, warzyw, ryżu albo pszenicy. Dania indyjskie obejmują zarówno proste posiłki domowe, jak i potrawy wymagające wielu etapów przygotowania. Niektóre przepisy opierają się na kilku priorytetowych składnikach, a inne wykorzystują rozbudowaną mieszankę przypraw, dodatków i sosów. Różnice dotyczą też sposobu podawania jedzenia. Posiłek może składać się z jednego dania, ale spotyka się także zestawy obejmujące ryż, pieczywo, warzywa, sosy i niewielkie dodatki. Właściwie każdy z takowych elementów ma określoną funkcję, a ich proporcje wpływają na to, jak całość prezentuje się na talerzu i jak zmienia się smak podczas jedzenia.
Ważnym zagadnieniem jest przygotowanie warzyw, które w wielu przepisach stanowią kluczowy składnik posiłku. Bakłażan, kalafior, ziemniaki, szpinak, okra czy różnorodne odmiany dyni mogą być gotowane, smażone, pieczone lub duszone w sosie. Metodę obróbki dobiera się do rodzaju produktu i oczekiwanej konsystencji. Bakłażan bardzo szybko chłonie tłuszcz, dlatego podczas smażenia powinno się kontrolować jego ilość, jednakże kalafior może stracić strukturę, jeżeli pozostanie zbyt długo w gorącym sosie. W przypadku ziemniaków ważne jest zobowiązanie momentu dodania ich do garnka, by zdążyły zmięknąć, ale nie rozpadły się podczas mieszania. Indyjskie jedzenie często łączy warzywa z pomidorami, cebulą, imbirem, czosnkiem i przyprawami, jednakże proporcje tych składników zależą od konkretnego przepisu. W niektórych potrawach sos ma jedynie pokrywać warzywa, a w innych powinien być na tyle gęsty, aby zbudować z nimi jednolitą całość. Zbyt duża ilość wody może osłabić intensywność smaku, dlatego płyn dodaje się stopniowo, w szczególności gdy warzywa same uwalniają wilgoć. Znaczenie moraz wielkość kawałków. Równe porcje łatwiej przygotować w podobnym czasie, co ogranicza sytuację, w której część składników jest już miękka, a pozostałe wciąż twarde.
W regionalnych recepturach ważne miejsce zajmują również fermentacja i naturalne procesy zachodzące podczas przygotowania ciasta. Przykładem są potrawy z południowych Indii, w których używa się mieszanki ryżu i soczewicy. Po zmieleniu składników masa może być pozostawiana do fermentacji, a jej zachowanie zależy od temperatury, proporcji i czasu odpoczynku. Tak przygotowuje się w głównej mierze ciasto na dosa, czyli cienkie placki smażone na rozgrzanej powierzchni. W sytuacji idli bardzo podobna masa służy do przygotowania miękkich porcji gotowanych na parze. Obie potrawy różnią się techniką obróbki, dlatego nie można używać tych samych ustawień temperatury i czasu bez uwzględnienia sposobu przygotowania. Fermentowane składniki występują też w innych częściach tradycji kulinarnej, choćby nie każda receptura wymaga tego etapu. Warto wyeksponować fermentację od normalnego pozostawienia ciasta do odpoczynku, ponieważ są to procesy o innym przebiegu. Na końcowy efekt wpływa też etap rozdrobnienia produktów oraz ilość wody użytej do przygotowania masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić rozprowadzenie go na patelni, a zbyt rzadkie nie zawsze umożliwi uzyskać oczekiwaną strukturę. Dokładnie tak samo ważne jest rozgrzanie powierzchni przed smażeniem, ponieważ zbyt niska temperatura zmienia sposób ścinania się masy i może wydłużyć przygotowanie placka.
Kuchnia indyjska obejmuje również liczne napoje i desery, które wykorzystują składniki spotykane w daniach wytrawnych, niemniej jednak zestawiane w inny sposób. Mleko, jogurt, ryż, cukier, kardamon, szafran i orzechy ukazują się w różnych recepturach, a ich proporcje zależą od lokalnych zwyczajów. Kheer to deser ryżowy przygotowywany przez gotowanie ryżu w mleku z dodatkiem słodzących i aromatycznych składników. W czasie podgrzewania płyn stopniowo gęstnieje, dlatego wymaga mieszania i kontrolowania temperatury, by ryż nie przywierał do dna naczynia. W innych przepisach stosuje się mąkę z ciecierzycy, syrop cukrowy lub składniki smażone w głębokim tłuszczu. Odmienną kategorię stanowią napoje na podstawie jogurtu, takie jak lassi, które mogą zawierać owoce, przyprawy albo cukier. Ich konsystencja uzależniony jest od proporcji jogurtu i płynu oraz od rodzaju dodatków. Warto zwrócić uwagę, że słodkie elementy nie zawsze są podawane na końcu posiłku, a niektóre napoje towarzyszą jedzeniu lub występują podczas spotkań rodzinnych i świąt. Skład tradycyjnych receptur zmienia się w współzależności od regionu i okazji, dlatego ta sama nazwa może obejmować kilka wariantów różniących się stopniem słodyczy, konsystencją albo użytymi przyprawami.
Źródło informacji: kuchnia indyjska Szczecin.