Różnorodność aktywności fizycznej powoduje, że dzieci mogą rozwijać sprawność na wiele sposobów, nie ograniczając się do tradycyjnych ćwiczeń gimnastycznych. Wybór konkretnej formy ruchu na prawdę często zależy od zainteresowań, temperamentu oraz dotychczasowych doświadczeń. Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą mieć charakter ogólnorozwojowy, taneczny albo akrobatyczny.
W każdym przypadku ważne jest dostosowanie obowiązków do etapu rozwoju uczestników. Inne sposobności ma kilkuletnie dziecko, które dopiero uczy się utrzymywać równowagę, a inne uczeń z doświadczeniem w gimnastyce. Podczas planowania ćwiczeń uwzględnia się w głównej mierze rozwój układu kostno-mięśniowego, zakres ruchu w stawach oraz zdolność do wykonywania poleceń. Nie bez znaczenia jest też koncentracja. Niektóre zadania wymagają zapamiętania kolejności ruchów, inne precyzyjnego ustawienia ciała lub odpowiedniego rozłożenia ciężaru. Zbyt szybkie przechodzenie do trudniejszych ćwiczeń może prowadzić do utrwalania nieprawidłowych nawyków, dlatego podstawowe ruchy powinny być opanowane przed wprowadzeniem kolejnych wariantów.
Wśród aktywności wykorzystujących specjalistyczny sprzęt znajduje się akrobatyka powietrzna. Jej charakterystyczną cechą jest wykonywanie ćwiczeń na przyrządach zawieszonych nad podłożem, takich jak szarfy czy obręcze (polecana strona: aerial hoop dla dzieci). W przeciwieństwie do gimnastyki wykonywanej tylko na macie uczestnik musi kontrolować nie tylko i wyłącznie pozycję swojego ciała, lecz także jego położenie względem poruszającego się sprzętu. Początkowa nauka obejmuje zwykle podstawowe chwyty, zwisy i sposoby zmiany pozycji. Dopiero w późniejszym czasie można rozważać bardziej rozbudowane figury. Właściwie każdy przyrząd stawia nieco inne oczekiwania. Szarfa wymaga w głównej mierze poznania sposobności owijania materiału wokół kończyn, natomiast obręcz wiąże się z koniecznością utrzymywania chwytu na sztywnej konstrukcji. W praktyce znaczenie ma też wysokość zawieszenia i ilość miejsca potrzebnego do stworzenia ruchu. Ćwiczenia powinny odbywać się pod nadzorem osoby przygotowanej do prowadzenia tego typu treningu, z uwzględnieniem zasad korzystania ze sprzętu i możliwości fizycznych dziecka.
Ruch może być także połączony z nauką choreografii. Szkoła tańca to miejsce, w którym program zajęć może obejmować zarówno podstawowe kroki, jak i ćwiczenia rozwijające poczucie rytmu, pamięć ruchową oraz koordynację. W współzależności od wybranego stylu uczestnicy poznają różnorodne sposoby poruszania się, pracę rąk, ustawienie sylwetki i przechodzenie między kolejnymi pozycjami. Niektóre formy tańca wykorzystują też elementy gimnastyczne a także ćwiczenia przyrządowe. Przykładem jest pole dance dla dzieci, czyli aktywność oparta na ruchu przy pionowej rurze, dostosowana do wieku i stopnia przygotowania uczestników (źródło informacji: pole dance sosnowiec). W jej ramach mogą pojawiać się łatwe obroty, pozycje stojące a także ćwiczenia powiązane z utrzymywaniem kontaktu z przyrządem. Nie jest to program przeznaczony do odtwarzania figur wykonywanych przez dorosłych. W przypadku młodszych osób szczególne znaczenie ma ograniczenie obciążeń i rezygnacja z elementów wymagających sporej siły lub długotrwałego podtrzymywania ciężaru ciała. Należy też uwzględnić różnice w rozwoju fizycznym dzieci w tym samym wieku.
Osobną odmianą treningu z wykorzystaniem sprzętu podwieszanego jest aerial hoop dla dzieci, czyli ćwiczenia na metalowej obręczy zawieszonej na odpowiednim mocowaniu. W zależności od poziomu zaawansowania mogą one obejmować siad, zwis, łatwe zmiany ułożenia ciała a także przejścia między pozycjami. Na prawdę istotna jest tutaj technika chwytu, ponieważ obręcz nie dopasowuje się do dłoni tak jak miękki materiał szarfy. Podczas wykonywania ćwiczeń obciążeniu podlegają głównie ręce, barki i mięśnie tułowia. Z tego względu powinno się kontrolować czas utrzymywania poszczególnych pozycji i reagować na oznaki zmęczenia. Ważnym zagadnieniem pozostaje także przygotowanie techniczne stanowiska. Obręcz, zawieszenie i elementy mocujące muszą być przeznaczone do określonego rodzaju obciążenia, a przestrzeń pod przyrządem powinna uwzględniać możliwość zastosowania materacy. Poszczególne figury wymagają wcześniejszego przygotowania, dlatego nie powinny być wykonywane wyłącznie na bazie obserwacji innych uczestników. W nauce tego typu aktywności liczy się kolejność wprowadzania ruchów, ich poprawne wykonanie a także dopasowanie zakresu ćwiczeń do aktualnych umiejętności dziecka.
Warto zobaczyć: szkola tanca.