Prace związane z przygotowaniem paszy na okres zimowy wymagają stosownej organizacji, zwłaszcza gdy gospodarstwo opiera się na produkcji sianokiszonki. Istotne są terminy koszenia, etap podsuszenia roślin oraz czas, jaki upływa od zbioru do zabezpieczenia gotowego materiału. Na każdym z takowych etapów mogą pojawić się czynniki wpływające na późniejszą jakość paszy.
Wykorzystywane w rolnictwie folie rolnicze pełnią różnorakie funkcje, zależnie od rodzaju przechowywanego surowca i przyjętej metody jego zabezpieczenia. Wykorzystuje się je między innymi do przykrywania pryzm, osłaniania płodów rolnych oraz owijania sprasowanej zielonki. Przy wyborze konkretnego materiału znaczenie ma nie tylko jego grubość, ale też szerokość, rozciągliwość i odporność na działanie czynników umiejscowionych na zewnątrz. W praktyce istotne jest też dopasowanie rolki do używanych urządzeń. Nieodpowiedni wymiar może utrudniać pracę i powodować większe zużycie materiału.
W produkcji pasz konserwowanych metodą fermentacji istotnym elementem procesu są folie do sianokiszonki. Ich użycie wiąże się z koniecznością odizolowania masy roślinnej od tlenu atmosferycznego. Po owinięciu beli zachodzą w niej przemiany powiązane z fermentacją, a ich przebieg uzależniony jest od warunków panujących wewnątrz opakowania. Znaczenie ma wilgotność zebranego materiału, jego rozdrobnienie oraz stopień sprasowania. O ile bela ma nieregularny kształt lub wystają z niej twarde fragmenty łodyg, równomierne nałożenie folii może być mocno utrudnione. W takich sytuacjach wzrasta ryzyko powstania miejsc o nierównym napięciu. Podczas owijania należy też kontrolować ustawienia maszyny, ponieważ prędkość obrotowa i sposób podawania materiału wpływają na rozmieszczenie kolejnych warstw. Ważna jest powtarzalność pracy urządzenia, zwłaszcza gdy w niezbyt długim czasie przygotowywana jest większa liczba bel.
Warto zwrócić uwagę na różnice pomiędzy przechowywaniem bel na otwartej przestrzeni a składowaniem pod zadaszeniem. W pierwszym przypadku materiał ochronny jest stale wystawiony na działanie promieniowania słonecznego, opadów i modyfikacji temperatury. Właściwości folii, w tym odporność na promieniowanie UV, mają więc znaczenie dla okresu jej użytkowania. Miejsce składowania powinno być przygotowane w taki sposób, ażeby ograniczyć kontakt bel z ostrymi detalami podłoża. Nie bez znaczenia pozostaje również sposób ich układania. Zbyt duży nacisk lub nieprawidłowe przemieszczanie może prowadzić do uszkodzenia zewnętrznych warstw. W gospodarstwach, w których bele są transportowane na większe odległości, należy uwzględnić także ryzyko przetarć powstających w trakcie załadunku i rozładunku. Właściwie każde zauważone rozdarcie powinno zostać sprawdzone i stosownie zaklejone przy użyciu materiału przeznaczonego do naprawy folii. Pozostawienie nawet niewielkiego uszkodzenia może wpłynąć na warunki przechowywania całej beli.
Osobną kwestią jest planowanie zapotrzebowania na materiały wykorzystywane w trakcie sezonowych prac. Liczba potrzebnych rolek zależy od ilości przygotowywanej paszy, wielkości bel oraz przyjętego sposobu owijania. Przy obliczeniach należy uwzględnić nie tylko deklarowaną długość materiału, niemniej jednak również jego rzeczywiste zużycie wynikające z liczby warstw i ustawień urządzenia. Rolki przechowywane przed rozpoczęciem sezonu powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, zabrudzeniem i nadmiernym nagrzewaniem. Niewłaściwe warunki magazynowania mogą wpływać na właściwości tworzywa, co czasem staje się widoczne dopiero w trakcie rozwijania folii. Znaczenie ma również kontrola końcówek rolek a także stanu ich opakowań. Po zakończeniu prac pozostaje kwestia zagospodarowania zużytych tworzyw. Folie należy zbierać oddzielnie od resztek paszy, ziemi i innych odpadów, a następnie przekazywać do odpowiedniego odbioru zgodnie z bieżącymi zasadami. Takie postępowanie ogranicza pozostawianie fragmentów tworzyw na terenach użytkowanych rolniczo.
Zobacz więcej: folie do sianokiszonki.